9 egun falta dira...

Hau hezkuntzaz kanpoko nire lehenengoko uda da. Orain arte ikasle eta irakasle bezala aritu naz.
Betidanik ekaina heltzen zenetik etxeko danak gure super maletoiak egin eta Bakiora joaten ginen uda osorako. Baine orain ya ikasketak, lana,... direla medio gero eta gutxiago joaten gara hara. Zenbat egun pasa ditugu hondartzan lagunekin berbetan? Zenbat parranda? Zenbat....

Biher hango betiko lagunak lotuak gara gure bizitzen berri bata besteari emateko. Uda honetan ez gara askotan elkartuko eta hori pentsatzeak pena ematen du, udamina.

Udamina hainbat eta hainbat oroitzapen on dituzulako barnean gordeta, lehengo bizimodua faltan botatzen duzulako(egun osoan hondartzan edo lagunekin ezer egin barik) eta oriangoari ezetza ezin diozulako eman. Azken finean orain primeran nabil ere, baine era ezberdin batean.
Orainari berba egiterakoan Torredembarrara joateko falta zaizkidan 9 egunak datozkit burura. 9 egun bakarrik!!
Bost orduko bidaiak pena mereziko du, hortaz segur nago. Hondartza polit batera noa, herri polit betan kokaturik dagoenera, lasaitasun osoz eta mugikor barik bizitzera. Nire planak hondartza, paseotxoak, lekuak ezagutzea,... eta bidaia prestatzen dagoenaren sorpresak ilusio osoz bizitzea dira.
Hortaz bai, nire uda kontzeptua pixkat aldatu da baine esentzia barnean daroagu, lagunak, hondartza eta farreak. Horretarako dira oporrak, maite dituzunekin ondo pasatzeko eta egunerokotasunetaz ahazteko.
Ta norbaitek zalantzarik izatekotan, aurtengoaz aldatuko nukeen bakarra hilabete bat, bi hilabeteengatik aldatzea izango zen; ez besterik. 9 egun falta dira...

Bat gehiago gara etxean!!!

Orain dela aste pare bat Andoni logelan mugitzen zen zehozeregaz agertu zan. Egin nuen lehengoko gauza izarekin estaltzea izan zen. Gero begiak ondo ireki eta txakur bat zela ikusi nuen. Zein polita den! Irribarrea aurpegian ipini zitzaidan eta orindik ez zait kendu!!

Orain txakurra hezitzea dagokigu. Ohitura onak ezarri, zaindu, berarekin jolastu, albatariarenera eraman,...

Asik momentuz denok, Ilar barruan, egokitze prozesu batean murgilduta gaude...

Hurrengoan argazkia etorriko da...

Ta honekin bukatzeko soilik erosleari eskerrak ematea!!!!

Surfean edo...

Pasadan astena nire lagun batzuekin batera surf ikastaro bat hasi genuen Sopelanako hondartzan.
Gure irakaslea etorri zenerako guk oin bat kotxean ipinita geneukan guztiz beldurtuta geundelako. Baine irakasleak ez zigun joateko aukerarik eman. Guregana etorri neoprenozko jantzia eman eta taulak banatu zizkigun.

Arean egonda, lehengo eguneko azalpenak, itsaso-aldien kontuak, korronteak,… eta beroketa ariketak egin genituen.

Geroxeago taulan zelan zutundu behar ginen arean, sikuan, entsaiatu genuen eta ziztu batean uretan geunden; gu, taulak eta olatak.

Itsasoak ez zizkigun olatu handiak bidali, eskerrak!! Ta gure lehenengoko jauziak, erdi altxatzeko aukerak, etab izan genituen.

Oso pozik heldu nintzen etxera. Betidanik egin nahi izan dudan gauza egin dudalako surfean saiatu nahiz. Buruan nituen lelokeria danak ahaztu eta taularekin batera olatu artean gora eta behera aritu naiz. Denek galdetzen zidaten eta zutunik egotea lortu dudan eta nik harrotasunez ezetz erantzun diet. Ez naiz zutunik mantendu baine nire lehenagoko saiakerak poz pozik egin ditut.

Orain jada biherkoan pentsatzen… olatu gainean zutunik ibiliko ote naiz ni????

To be continued…

Gaixotasunari aurrea hartu!

Igaro den astean lanean nengoelarik, enpresako osasun zentroko dei bat jaso nuen. Giza-Papilona deritzonaren kontrako txertoa eskaini zidaten.
Antza, bertoko langile gazteentzako eta langileen alabentzako pentsatutako kanpaina abiaraziko dute oraingoan. Proposamenaren datu guztiak entzun ostean, interneten hasi nintzen txertoaren informazioa bilatzen.

Giza-Papilona izeneko birus hori, transmisio sexualeko gaitza dugu. Ez da beharrezkoa harreman sexual osoa izatea birusa hartzeko, kontaktu hutsarekin nahikoa da kutsatua izateko. Egia da baita ere birusa normalean etorri den bezala joaten dela, baina kasu guztien ehuneko txiki batean birus hori minbizi bihurtzen da. Minbizi mota hau emakumeen hilkortasun tasaren bigarren lekua hartzen du minbiziei buruz hitz egiterakoan.

Ikertzaileek gaixotasun honen kontrako borrokan aurrera egin nahian, bi txerto egin dituzte. Bata merkatuan gure esku daukaguna, eta bestea oraindik ez dute inoiz eskaini.

Dakigun bezala, txertoak ezin dira beti jarri, kasu honetan 9-15 urteko tartean hartzea gomendatzen da. Hortaz neska gazteoi zuzenduriko aurkikuntza da honakoa. Iraunkortasunari buruz berba egiteko orduan, oraindik goiz da hartzaileak bezala, txerto hau gaztea delako.

Gure osasun sailak DBHko lehengo ikasturtean dauden neskatila denak txertatzea erabaki du gaizta saihestu nahian. Era honetan, adin horretako gehiengoa txertatzea lortzen delarik.

Hau dena jakin ostean nire buruan oraindik hainbat galdera zeuden baina ginekologoarekin hitz egin ostean zalantza denak desagertu eta txertatzearen aldekoa naizela aitortzen dut.

Denok ezagutzen ditugu minbizi kasuak eta gaitz honi aurre egiteko aurkezten zaizkigun aukera denak positibotzat jo behar ditugulakoan nago ni. Hortaz, oraingo honetan hamar bat Osakidetzari eta nire enpresari, gure gaztedia berriz zaintzeagatik eta gure gizartean eragina duen gaitza ezabatu nahi izateagatik.

Errez irteten zaizkigu hitzak, ezer txarto eginda dagoela esan nahi dugunean.Errazak izan beharko lirateke ere gure administrazioak ekimen onak martxan jartzen dituenean. Zorionak!

Kit-Kat-a Torreviejan

Gogorrak izaten dira oporretatik bueltak eta hau ere holakoa izan da. Nire azken opor hauek hiru egunekoak izan dira baine pena merezi izan dute.
Lau egunez nire familiagaz Torreviejan egon naz. Oin dela urte batzuk hara ez joatearren ordainduko nuke, baine gaur egunien hara ailegatu bezain pronto mobila amatatzen dut eta lasaitasun osoz bizitzen naz.
Beste erritmo bategaz ibiltzen naz, beste gauza batzuk jaten, edan eta ikuste ditut besteak beste.

Oraingoan ere holan izan da. Lehengoko egunien goiz altxatu eta erosketak egitera hozkailua betetzeko. Segituan hondartzara eta gero paella jatera. Gero hondartzara bueltan: paseotxoa aretik, bainutxoa eta eguzkitan bero-bero lokuluxka bat botatzen. Etxera dutxa hartzera eta kalera berriro ere! Oraingoan denok alkarregaz afaldutera. Gero bueltatxo bat eta dardoetara partidita! (la ganadora al habla…jeje).
Hurrengo goizeko eguzkiak itzartu gintuen eta hondartzara abiatu ginen arin-arin. Goiza han pasa ostean, etxera bidea hartu eta dutxara zein igoko zen lehenengo eztabaidatu genuen.
Etxean jan, batzuk siesta, besteak pelikula; eta amaitzerakoan hondartzara.
Busti-bustita geundelarik etxerantrza abiatu ginen, afaltzen joateko ordua zen eta! Dutxa arin bat hartu eta italiar batera afaltzera joan ginen! Oso ondo afaldu genuen gu denok, uiiiiiiiiiiiiii askoren artean. Italiak zeukan partidua galdu zuelako eta sukaldari denak hangoak zirenez… Horrek ez zigun animoa kendu eta bueltatxo bat ematera joan ginen. Jarraian etxera eta lotara hurrengoko eguna gogorra izango zelako.
Bat-batean musika batek itzartu gintuen. Alarma!!!!!!!! Bufff zelako galbana. Baine hondartzan pentsatze hutsak irribarrea ipini zigun eta arrapalada batean hondartzan geunden (denda batetik pastu ostean).
Han gure azken bainutxoa, paseotxoa, bazkaria, sobremesa,… maletak kotxera sartu genituen eta Amurriorako noranzkoa hartu genuen.
Ta gaur hemen nago testutxo hau idazten burua han daukadan bitartean… eta nire eguneroko erritmora bueltatzen naizen bitartean, mobilik, pc-rik,… gabe zein ondo egon naizen gogoratzen dudan bitartean ere...

Thinking....

Nire think eguna goizean goiz hasi zen. Etxean altxatu nintzenerako denok korrikan zeuden. Ta ni ere abiadura hortan sartu nintzan eta denbora gutxian kotxean sartuta nengoen Galdamesera bidean. Galdamesen Loizagako dorretxea bisitatu genuen eta bertako kotxeren baten korrika batean sartu eta alde egiteko gogoekin egon ginen baine azkenean formal-formal gure kotxera eta Muskizera abiatu ginen.

Muskizen El Pobaleko burdinola bisitatu genuen. Irina zelan egiten den, burdinari forma ezberdinak zelan eman ikusi genuen eta gure tripak osatzen zuten bandarekin batera Batzokirantza abiatu ginen jateko asmoz.

Sagardotegi menua geneukan erreserbata, baine “Si bebes, no conduzcas”... asik nik sagardotegiko menua bai, baine sagardo barik... beste Batean izan beharko da.
Postrea ahoan neukala, BECera... BECen nerbio asko, denok lanean dena primeran ateratzeko.
Ordua heldu zen eta BECa erditik eta beteta ikustea ikaragarria zen. 14000 lagun bertaratu ginen hara. Zergatik? Oso erraz, pertsonak ditugulako, proiektua ditugulako eta Alderdia dugulako denok batzen gaituen helburua lortzeko!

14000 bihotzek aldi berean ematen zituzten taupadak hainbat eta hainbat arlo ezberdinetako abeslari, musikari, orekari, hizlari,... gugana jotzen zuten bitartean.

Ekitaldi nagusia amaitu zen, baine egunari ordu batzuk geratzen zitzaizkion Think gaua ospatzeko.
Dj ezberdinak izan genituen gurekin, El menton de fogarty ere bertan izan zen bere musikarekin eta think pintxoa, think salad-a eta think txupitoa dastatzeko aukera izan genuen ere. Gure think eguna musika artean hasi eta musika artean bukatu zen BECen, baine honek ez du esan nahi bidea eginik dagoela, baizik eta azkenien antza esnatu garela eta bideari gogor eta tinko ekingo diogula

Think gaur...

Zapatu hau ailegatzeko soilik 4 egun falta dira!!! 4 egun istorioa egingo duen ekitaldi baten parte sentitzeko. Gure Aberriarentzat proiektu berri bat aurkezteko eta galduko duzula? Nik ez behintzat!
Bertan musika, ikuskizunak, proiektu berri baten aurkezpena,… izango ditugu. Komunean gauza bat daukaten 14000 lagun batuko gara bertan. Denok herri hau aurrera ateratzea nahi dute eta hori posible egingo duen proiektuaren parte sentitu nahi dira hasiera-hasieratik.
Ekitaldia bukatzerakoan, egunari bukatzeko falta zaizkion orduak musikarekin beteko dira. El menton de fogarty etorriko da gure giroa alaitzera eta bien bitartean “Think pintxoa”, “Think salad-a” eta “Think txupitoa” dastatzeko aukera izango dugu.
Goizaldeko ordu bietan txokolatea txurrokin danontzat ta “Think guaguetara” etxera bueltan joateko. Alkohola eta gidatzea ez direlako lagun!
Ni ya hasi naiz atzera kontua egiten…… Think gaur….