jueves, 30 de abril de 2009

Gernika eta presidenta


Kargua hartu bezain pronto bere izaera nondik nora doan adierazi egin zuen egunkari batean. Oraingo Parlamentuko presidenta danak Gernikako bonbandeoko biktemei zuzendutako omenaldi batera ez da joan. Hori bai Covitek antolatutakora bai. Hainbatetan entzun izan dugun "Victimas de primera y de segunda" egian bihurtuko da aldaketarekin ala?

Batzuen presidenta izango da, baina ez euskaldun guztiona, hori argi eta garbi.

martes, 28 de abril de 2009

Let's go surfing now....

Olatuen gainetik ibili edo itsasoko zaldunak ikusi nahi dituztenentzat...

Info gehiago ehsf-ko web orrian...

lunes, 27 de abril de 2009

70ko hamarkadari birpasa musikala

Gaur Karmele etorri bezain laster egun oso musikala dauela esan dit eta 70. hamarkadako musikea ipiniko dauela ean dit.
Ta hemen gabiz ea ezagutzen dodazan edo ez ikusten.
Momentuz Urko, Pantxoa eta Peio, Imanol eta Oskorri ezagutu ditut!! jeje
Ta hemen gaude biak gure lanak egiten eta abesten aldi berean.

viernes, 24 de abril de 2009

Valentziara goaz...

Gu jakin barik etxekoak apuntatu ziran zozketara eta sarrerekin egin ginen!!!

Zozketan etxera 3 sarrera etorri dira. Asko eztabaidatu ostean, Egoitz eta Andoni izango ditut bidailagun Zorrotzako peñako kideekin batera.

Valentziara goaz, IRABAZTERA GOAZ!!!!!!!!!!!

Garoña, noiz arte??????

Gaurko gozialdean Garoñako zenral nuklearrak beste ondoriorik gabeko intzidentzia izan du.
Noiz arte egongo da funtzionamenduan zahartuta dagoan zentral hau?
Ez dakigu... Gobernuak jakingo du hori, baina antza oraingoan krisia hartuko dute aitzaki bezala martxan mantentzeko.
gai hau gogoratzen dudan bakoitzean nire buruak automatikoki Lemoiz dakarkit burura. Lemoizeko zentrala hor dago, isiltasunean, norbait itzartuko duen zai... Horrek hotzikara sortarazten dit. Pentsatze hutsak...
Nire barruan ditudan ideiak dauzen moduan dauden bitartean, nukelarrik ez!!!!!!!!!

jueves, 23 de abril de 2009

Liburuaren eguna


Cuando alguien me pregunta cual es el libro con e que mas he disfrutado mientras lo leía siempre digo lo mismo: La herbolera.

Este es un libro muy especial. En mi caso, me hizo no querer parar de leer y con el fue cone l primer libro con el que llore.

Creo que es una historia muy nuestra por donde esta situada y de esas faciles de leer, que enganchan y te descubren un monton de datos sobre nuestra historia de una manera muy amena.

Ez da posible, ezin liteke...

Euskalduna naiz. Adminstrazioarekin harremanak euskaraz izateko eskubidea daukat. Kalean, lanean, lagunekin, familiarekin edo nahi dudanarekin hitz egiteko eskubidea daukat baita ere.
Pozik sentitzen naiz datozen belaunaldiak euskaraz mintzatzen entzuten ditudanean eta triste ipintzen naiz nire eta beste askoren hizkuntza dena, instituzio batek zapaltzen duenean.
Beste egunean Madrilgo gobernuak uztezko euskaran kaleratutako oharrak mindu ninduen. Errespetu falta ikaragarria iruditzen zait gertatutakoa.
Norbaitek imnaginatzen du gauza berbera gaztelerazko alearekin gertatzea? Ezinezkoa, ezta? orduan zergatik euskararekin bai? Ez al da beste hizkuntza ofizialak bezain garrantzitsua?
Eta hauek dira gure Herriagatik lan egingo dutenak? Bere hizkuntza ezaguzten eta errespetatzen ez dutenak?
 

Ikusi makusi